هنوز خونه میده بوتو… دلم حساب کرده روتو! رو مچمه کش موتو… کسی مثه تو نبودو! که منو خوب بفهمه قشنگیاش مال خودمه! سر تو وایمیستم هنوز… تو روی همه تو نترس خود من همیشه هستم پیش تو… نمیدم به کسی، همه خوب و بد تو! هر جا میرم با منی، رفیق نابمی نه زیادی نه کمی، دقیق اندازمی! یه شب میاد تو دلت، خودمو جا میکنم… یه شهر بیاد روبروم، تورو تماشا میکنم قشنگیا ببین، تویی شاخه گلم! خودم هرشب و روزمو مراقب توام تو هم مثه من تنها، ولی پیش همیم الان… میگذره این شبای تاریک، قشنگ صبح روز فردا استرس نبودن تو، ترس از دست دادن تو… منو میکشه آخرش، بی تو میبازم قافیه رو!
