مانی آدم آهنی - Mani

نمی‌خواد حرف بزنی، نه همه‌چیو می‌گه رنگ پریده‌ات… مثل اخلاق سرد غریبه‌ات… یه‌وقتی تلخه حقیقت حل می‌کنه همه‌چیو زمان، ولی! تو فقط وقتی داری نیازم، آدمی.. این خنده‌هام، این حالتام یعنی! دیگه طرفه با تو این آدم آهنی مرد اونی که واسه تو زد از دلش هی نگرد پی مقصرش هی نگو بسه، نگو ندم کشش! ببین چه حسیه نیومدن به چشم… قلبی که مرده زیر ترکش! با زخمای تو دیگه نمی‌گیره دردش اونی که می‌ترسید نباشی… داره می‌ریزه ترسش من دیگه رفتم، دیگه رفتم که برم! بی‌تو بمونم می‌دونم سخته، خریدم ولی سختیشو به جونم… چمدونم توی دستم! که یه چند وقت می‌شه بستم… من نباشم، پیشت هستن پس بمونم چی شه اصلاً؟ از اون همه خاطره‌ی مشترک… موند جای زخمای تو، یه مشت ترک من با تو حرفی ندارم، برو! بزن همه حرفاتو پشت سرم فکر کردی باهات همیشه جفتم؟ کجایی ببینی که شکفتم می‌خواستم اینو همیشه بگم… ولی، ولی… من دیگه رفتم، دیگه رفتم که برم! بی‌تو بمونم می‌دونم سخته، خریدم! ولی سختیشو به جونم… چمدونم توی دستم! که یه چند وقت می‌شه بستم… من نباشم، پیشت هستن پس بمونم چی شه اصلاً؟