گفتی تلخه خداحافظیمون و چقد خوبه حالت نسبت به قبلا! ولی من نمیذارم سرمو راحت روی بالشت حتی یه شب هم… میپیچم به خودم تو اتاق ولی از تو خواهش نمیره توی کتم دارم یاد میگیرم دیگه راحت بگم خوارش حتی به داروی واجب قلبم! دارم کم کم میزنم قید همه چیو… میخوام از این شهر برم کردم هم فکر همه چیشو به من چه اصلا دیگه هم خواب کی میشی! رژ قرمزت میشه جا من رو لب کی مهر به من چه میزنی شب سلامتی با کی… ردیفی یا یه گوشه خونه تکی پاتیل! مهم نی اصلا یادته منو یا نه… زنده ای اما واسه من ده متر زیر خاکی… گفتی تلخه خداحافظیمون و چقد خوبه حالت نسبت به قبلا… ولی من نمیذارم سرمو راحت روی بالشت حتی یه شب هم قبولش کردم دیگه مال من نیستی تمومت کردم! تو مغزم یه گلوله حرومت کردم… مشکیتو پوشیدم و عه خونه رفتم… دیگه نمی گم بیشتر از همیشه میخوامت! دیگه نمیرم پاتوق که شاید اون بیادش دیگه بارونا رو میرم تنهایی پیاده توو فکرتم حتی خواستم بیام راهم نده… تا عطر تو این دور و براست جام بده! ما قصمون رفت به تهش… گفتی تلخه خداحافظیمون و چقد خوبه حالت نسبت به قبلا… ولی من نمیذارم سرمو راحت روی بالشت حتی یه شب هم!
