دست و پام شکست، زورم به هیچ‌کس نرسید. مادرم داد می‌زد: «از پسرم دست بکشید!» کلکیم کردید، باز دست و صورت بگا رفت. دیه‌خور نیستم من، ولی بجاش یادگاری رو صورتش می‌کارم. شده کار هر روزم، مامورا گرفتنم، دروغ گفتم: مست بودم. مامورا گرفتنم، دروغ گفتم: مست بودم. سخت بودش واسه من حبس ابد تو خونه، تو میری از پیش من، زخما‌م باهام می‌مونه. آنابل من که زود قهر نمی‌کرد، همه رو رد می‌کرد، به امیدش زخم نمی‌زد. آنابل ترسناک نبود، فقط یکم تنها بود. آنابل می‌خندید، توی دلش غم‌ها بود. آنابل خط می‌نداخت رو صورتش، از چیزی دم نمی‌زد. همه رو می‌ترسوند، از عشقش حرف نمی‌زد. آنابل، غصه نخور، تنهای وحشی باش. این‌قدر فاز نگیر، تو حالت مستی باش. آنابل، یادت باشه مست بودی، حرف نزن. آبروتو می‌بره این عشق پول‌پرست. دکترا می‌گفتن حرف نزنی، دق می‌کنی. آخه اون رفته دیگه، چرا داری حرص می‌خوری؟ عکسای پروفایلشو فقط داری سیو می‌کنی، یا هر شب مست شدنی، ویساشو گوش می‌کنی؟ آرزوهای من حبس ابد خورد، بش رفت. شنیدم قد کشیدی، پیشش شدی خوشگل‌تر. عکس‌هاتو سیو کردم، برش زدم، پسر رو نبینمش. عطری که دوست داشتی، بیا واست خریدمش. نگاه کن تو صورتم، اما باهام حرف نزن. زخما‌مو که دیدی، برو بهش دست نزن. متن آهنگ آنابل از امید کرمی زخما‌مو که دیدی، برو بش دست نزن. بلدم تکیه کنم باز به دیوار خودم. الکلم تموم بشه، یکی دوتا قرص می‌خورم. با هیچ‌کس کار ندارم، با خودم هی لج می‌کنم. تو فقط اراده کن، به عشق تو سر می‌برم. زیر پای کفتارای شهر فقط آهن بود. خدایا، چی می‌شد عشق ما هم آدم بود؟ قلب اون بزرگ بود، فقط واسم جا کم بود. اگر پادشاه تویی، بخوام خرابت می‌کنم. هر سری ببینم تو را، غسل خیانت می‌کنم. حتی تو خواب‌هایم، بازم صدایت می‌کنم. تو فقط اراده کن، جانم فدایت می‌کنم. گر قیامت قصه باشد، من کجا بینم تو را؟ از همه چیز و همه کس دیگه من سیرم، بیا. رفیقم تیزی پشت کرد، این بار. خدا هم بیاد پایین، من تو رو امشب می‌خوام. کلاغ مفت بر ما، عقاب نمی‌شه، مشتی. به همه زنگ زدی یا ذخیره جمع کردی؟ تو که صوتی بودی، پشت گوشی سردردی. وقتی که دیدی منو، سر جلو‌م خم کردی. رفیقاتو دیدی، فاز نگیری، بازم واسم. این‌قدر حرص نخور، تنها بشی، کارت دارم.
