دوستدارم لبان سرخ همچون انارت را… میگذرونم باتو بلندترین شب سال را! ای فال حافظ بگیر امشب برایم فال نیک… گر تو باشی ز گیتی دارم فرجام نیک! شب بلند است بریز برای من شراب عشق! حضرت عشق بگو ز چرخش دست سرنوشت امشب زمستون رسید از راه باتور سپید… مست سرخوش بخوان از غزل و شعر و امید! یلدارسید ازراه دور مهمون این بزم و سرور… میرقصه با تورسپید! میباره بازبارون امید یلدا رسید ازراه دور… مهمون این بزم و سرور! چله شب از راه رسید شب سیه شود سپید ای حافظ شیرازی،تو محرم هر رازی قسم به خدا و شاخِ نباتت فاش کن راز شب یلدا را! آن رنگ بوی نارنج بهاران را بگو از کوچه پس کوچه های شیراز! بگیر برایم فالی نیکو،فالی برای آغاز… از عشق و نگاه و محبت بگو از آن شب، از شب یلدا بگو…! عمریست کهن این سنت دیرینه دور باشد از شما بخل و حسد و کینه و خدای را سپاس در این شب که روشن ساخت آسمان را… برف بارید و سپید بر سیه پیروز شد اینگونه شد این شب،یلدا شد…! یلدارسید ازراه دور مهمون این بزم و سرور میرقصه با تورسپید! میباره بازبارون امید… یلدا رسید ازراه دور مهمون این بزم و سرور… چله شب از راه رسید شب سیه شود سپید!
