لبت به خنده وارفته ای گل رو لاله گوش داری یه دسته سنبل… اشکت نبینُم به روی مژگون دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون! خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری سر به هامون میگذاری لبت به خنده وارفته ای گل! رو لاله گوش داری یه دسته سنبل… اشکت نبینُم به روی مژگون دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری سر به هامون میگذاری دونه دونه اشک مو مثال بارون! روی دامونم ریخت دامونم دریاچه بی… سامونم سراچه بی دل مو تنباچه بی وای چه کنم چه چاره جویم… به که درد خود بگویم! همچو گنجاق به مویُم لبت به خنده وارفته ای گل رو لاله گوش داری یه دسته سنبل اشکت نبینُم به روی مژگون! دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری… سر به هامون میگذاری! دونه دونه اشک مو مثال بارون روی دامونم ریخت دامونم دریاچه بی… سامونم سراچه بی دل مو تنباچه بی وای! چه کنم چه چاره جویم به که درد خود بگویم… همچو گنجاق به مویُم به که درد خود بگویم همچو گنجاق به مویُم!
