دوباره از این خونه بیرون زدیم… توی کوچه بودیم و بارون گرفت! چه خوبه که جا مونده باز چترمون چقدرخوبه دنیارو اسون گرفت… تاحالا نگفتم بهت اینکه چقدر موی بارون زده بهت میاد! همین لحظه ها واسه من کافیه مگه آدم از زندگی چی میخواد… اونی که کنارت قدم میزنه… بدون تا ابد بیقرار توuه تو شیدایی و صورت آفتاب! که زیباترین ماه یار توuه… این عشقه قدیمی و پر حادثه همیشه یه احساس تازه ست برام… باتوی بازون قدم میزنم… که ابری نشه هوای چشام مگه میشه از حس ما کم بشه! برام قصه اول و آخری… توهمراه خوبه یک عمری واسم… توکه از خطاهای من میگذری!
