بابا قهرمان نبود , ولی همیشه برنده بود توی سکوتش یه کوه , توی نگاهش آینده بود دستاش پینه بسته ، دلش اما طلا واسه خندیدن ما ، خودش غصه ها رو قورت داد شب نخوابید ، صبح ساخت ، بی صدا تر از دعا اسمشو داد به ما ، خودش رفت عقب تر از ما یاد نگرفت بگه خسته م ، فقط گفت درست می شه پشت هر افتادم ، دیدم که ایستاده پیشم مرد واقعی همینه ، بی ادعا ، بی نقاب توی جیبش هیچی نیست ، توی قلبش انقلاب وقتی دنیا بد شد ، شد تکیه گاه من وقتی همه رفتن ، موند فقط نگاهش به من به من یاد داد زمین خوردم یعنی ادامه هست گفت مرد باش ، ولی دلت همیشه زندست اگه امروز روی پام ، اگه اسمم بالاست به خاطر مرده که این قشنگش باباست بابا تو صدات هنوز امنه حتی وقتی دنیا باهام نامهربونه دستاتو می گیرم ، می فهمم هنوز یه مرد می تونه کوه باشه ، بی سروصدا بابا ـ قهرمان منی بدون مدال ، بدون اینکه دیده بشی اگه فردام روشنه ، از نور چشاته هر چی دارم از همون راهیه که تو دادی بابا ـ تکیه گاهم تویی وقتی می ترسم ، همیشه پشتم تویی دعای بی زبان ، پشته هر قدم اسم تو امن ترین کلمه ی عالم اگه دنیا به روز از من گرفت هنوز هستی که بگی بلند شو می گذره این روز پدر فقط یه روز توی تقویمه وگرنه عشق تو همیشگی ترینه
