ای بزرگ و کهکشانی ما زمین بی‌گداریم… تو بچرخ که هست باشیم بی‌تو به نیستی دچاریم! من مور روی سنگ‌ها ندارم از کوه درکی و همان شاهکوه مفلوک ندارد از تو درکی! ماهی به سپاس دریا ندارد هیچ کلامی چه رسد تو را شناسد اقیانوس ناتمامی! یا علی همه نداری همه‌ات را نتوان گفت به‌له تاریخ هرچه سعی کرد فقط سر سوزنی گفت… همه ابعاد تو نیست ذوالفقار و جنگ و مردی! تو خدای علم و دادی خود حق بود هرچه کردی همه ابعاد تو نیست ذوالفقار و جنگ و مردی! تو خدای علم و دادی خود حق بود هرچه کردی نه ملک نه بشر نه خدایی پس بگو که‌ای که هستی… غیر ممکن هرچه بودش آری تو به تنهایی شکستی ای بزرگ و کهکشانی ما زمین بی‌گداریم! تو بچرخ که هست باشیم بی‌تو به نیستی دچاریم یا علی همه نداری همه‌ات را نتوان گفت… به‌له تاریخ هرچه سعی کرد فقط سر سوزنی گفت همه ابعاد تو نیست ذوالفقار و جنگ و مردی! تو خدای علم و دادی خود حق بود هرچه کردی… همه ابعاد تو نیست ذوالفقار و جنگ و مردی… تو خدای علم و دادی خود حق بود هرچه کردی!
