کار رسید به جایی که! دیگه آروم نداریم شبا به جای خواب… تو موجِ انفجاریم از دلِ شبای تار! تو فکرِ بچه هاییم ما دیگه تابِ جنگ و آتش و آوار نداریم کاش میشد اینا همش یه خواب بچه گونه و آسمون به جای تیر پُر از ستاره بود! روزگارِ لعنتی این سهم ما نبود تو خاکِ ما برای ظلم و جنگ که جا نبود… بالاخره تموم میشه روزهای سختمون بالاخره تموم میشه بُغضِ جداییمون بالاخره میاد از راه بهارِ سبزمون پاک میشه از سیاهی های جنگ این آسمون! بالاخره تموم میشه اشکای بی صدا بالاخره تموم میشه یهویی رفتنا بالاخره تمومِ شهر پُر از امید میشه! ما می سازیمت کنارِ هم ای میهنم اگر پر از دردیم ولی همو که داریم اگر برات سخته تحملش و میاریم! من باور دارم که تو خود عشق و جهانی… تو خودت یک قطره از دریای ایرانی بالاخره تموم میشه روزهای سختمون بالاخره تموم میشه بُغضِ جداییمون… بالاخره میاد از راه بهارِ سبزمون! پاک میشه از سیاهی های جنگ این آسمون بالاخره تموم میشه اشکای بی صدا! بالاخره تموم میشه یهویی رفتنا بالاخره تمومِ شهر پُر از امید میشه… ما می سازیمت کنارِ هم ای میهنم!
