رفتی بی صدا، گذاشتی درد هر شب بدون تو، پر از نبرد… چشام خیسه،درده این جدایی! تو رفتی و جا موند، یه تنهایی رفتی بی هوا، دلم طرد شد تو نبودی و قلبم مَرد تر شد! دادی زخم، گفتی سرد سرد عشقی که ساختیم، حالا دیگه زرده… حالا من تنهام، با زخم و درد تو شاد و رها، منم سردِ سرد! شدی مرهمِ نقشای رو دیوار من افتادم و تو شدی یادگار… تنم خسته از بغض و بی قراری! اما تو شدی خاطره ی فراری یه قلب شکسته، که پُرِ حرفه… تو دلِ یه بازیه بی رحم و درده سینم، پر زخمه از غصه و درد! چشام بسه، خسه از نگاه سرد تو رفتی و موندم یه عالمه درد از عشقی که شد غم و غصه و سرد… پشت به هم کردیم، عشقمون ریا شد… قلبه یکیمونم ، صد تیکه صدا شد! عکسامون سوخت، تو آتیش سرد و سرد تو بی خیال و،، من،، پُر از درد و درد چطور آروم شم ،،منی که قلبم گیره تو تردم نکن ،،که از دوریت،، دلم میمیره شبو روز من، بدون تو، درگیره نبضِ رگه قلبم،، با اسمت، تنظیمه کی هر وقت بد بودی میتونس خوب کنه حالتو؟! طعمِ زخم و چشیدم هر بار شکستی قلبمو… از لحظه ای که رفتی زخم روی قلبم نشوندی خاطره هارو شکستی، قلبمو بد جور سوزوندی… شده قلبم یخ، نمی لرزه دیگه! نه حرفی، نه اشکی، نه بغض تو سینه… چرا رفتی خیلی نفس کم شده ببین زندگیم بی تو جهنم شده! صدا نفسام پر از،، درد شده تمومِ من از خستگی،، خورد شده… ساقی پُر کن، نمیزنم،، حرفِ درد شادی خندمم دیگه حالا سردِ سرد حالا پُر شده میز پِیک و نوشِ نوش می خندیم بلند دلامون خونِ خون! تو شدی یه درس، واسه فصل جنون منم شدم یه روح، با یه تنِ حیرون… زخم من عمیق، مثل مرزِ جنون موندم تو خودم، مثل شهرِ خزون! قلبم شده سرد، مث یخ توی خون… روحم پره درد، مثل زخمِ گریون حرفات یه طناب، دور گردنمون نیشِ نگات، می دَره زخم درون! منم خسته از گذشته، لِه و داغون… دنیام سرده ،شده بی سر و سامون دردِ من خوابید، مثل خار توی تن چشام بستس، ولی خواب نمیشن حسرتت موند، رویه درده سینم حالا زخم عمیق، چرا خوب نمیشم! چطور آروم شم ،،منی که قلبم گیره… تو تردم نکن ،،که از دوریت،، دلم میمیره شبو روز من، بدون تو، درگیره!
