شب تو نباشی و من نفسی! که بدون تو می کشم آه منه عمر که خلاصه ی ناخوشی و غم… و قصه ی بخت سیاه منه بغض که همیشه حوالی چشم! من و نفسای تو می گذره… عشق سفری که جنون منو ز نبود تو تا به کجا ببره تو همون نفسی تو همون سحری… تو نباشی و من شب و در به دری تو تمام منی همه جان و تنی من و عاشقی و من و بی خبری! من و اشک و شب و من و سوز و تب… و تو بخوابی و من نکشم نفسی تو و هر هوسی تو و عشق کسی من… و واهمه ای که به من نرسی! اگر چه زخم خورده به قلب و روح و جانم دوباره بار غم را به دوش می کشانم سکوت می کنم تا ترانه ای بخوانم… دوباره می نویسم ز روزگار تارم… خیال میکنم تو نشسته ای کنارم تو را به دست بیتی زشعر می سپارم!
