ما خنده کم داریم دریای غم داریم… درگیر و بیماریم لبریز و بیزاریم! این روزگاری نیست جز درد و زاری نیست این زندگی چی بود؟ میشه بگی چی بود؟ حرفی ندارم من جز حرف دلتنگی کمبود شعر و شور با قلبای سنگی… اما یه جا دیگه این زندگی میگه فردا رو پیدا کن کابوسو رویا کن! فردا رو پیدا کن کابوسو رویا کن این ابرای تیره با دست ما میره… با تابش خورشید تاریکی میمیره ماهو از اون بالا میارمش پایین روشن میشه بازم روز و شب غمگین! تقدیرو با دستام وارونه میسازم… من آسمون میخوام لبریز پروازم تصویر آینه منجی من اینه… تصویر آینه منجی من اینه!
