حتی چشمت میره رو دور فنا می‌شی، خور خوشگلِ خوش‌برورو تو کار ولی زشت، از تو تاریک و تار شدی، قایم‌باز می‌گی بد نیستی؟ ها، باشه… دوبار باز فضا چشام قطع، بالا دستا وقت شکسته‌شدنِ بدخواه با دستام با مون نیستی، هست… بهش دادی خرده‌شیشه جای تو بودم وا نمی‌ایستادم انقد تو چشم به ما نمی‌خوری، ببین صدا کیه تو باند نِصابی‌تاره بهشون بگو دارن کشک— نابود کن تیغ تیزم واستون آماده تایمِ کارِ ما تهِ چَش— نابود کن یه شیطنت عقلِ زندگی رو نداره خیلی واضحه اینجا شیطونا جا ندارن نابود کن، نابود کن، نابود کن اینه نابودی— خنجرم زیر گلوتونه در میای تموم از کار اینه نابودی— نه، نمی‌تونی ببینی… تو ما سه‌تا رو کم‌کار ببین نشونه‌ت، پس کمونه‌تِ بدی با سیبلِ تخته‌تو، تو می‌ریزی اشکات خیسه اون پیکا؛ تو یه چارتی تو ته به ما نمی‌خوری، ببین صدا کیه تو باند نِصابی‌تاره بهشون بگو دارن کشک— نابود کن تیغ تیزم واستون آماده تایمِ کارِ ما تهِ چش— نابود کن یه شیطنت عقل زندگی رو نداره خیلی واضحه اینجا شیطونا جا ندارن نابود کن، نابود کن، نابود کن
