کاشکی یه شب بارون بگیره تو پشتِ شیشه جا بمونی! از همه قرارات دور بمونی.. کاشکی یه شب موقعِ خواب اسمم بیاد رو لبت باز همون اسمی که هر دفعه… می‌گفتیش با ناز کاشکی هنوز اون کافه‌ی سرد… بویِ قرارِ ما رو بده! اون گوشه، کنارِ دیوار بویِ خاطِره‌هامونو بده! کاشکی تو هم مثلِ خودم با هر آهنگ بریزی… دود بشی تویِ شب و دورِ خودت بپیچی! کاشکی یه بار این شهرِ شلوغ… مارو به هم نزدیک کنه تو خسته شی از هر کسی… دلت هوایِ من کُنه کاشکی هنوز وقتی کسی اسمم و آروم میاره… تهِ دلت بِلَرزِه قلبت یهو کم بیاره… کاشکی بدونی این دلِ من از رفتنت پیر شده آروم! مثلِ چراغِ آخرِ کوچه کم سو …شده… کاشکی یه شب زنگ بزنی! وقتی همه خوابیدن… بگی هنوز بعدِ این همه! دلت برام تنگ شده کاشکی… تو رفتی و بعدِ رفتنت! این خونه ساکت‌تر شده حتی صدایِ ساعَت… انگار ازم دلخور شده کاشکی هنوز اون پیرهنت! بویِ تنِ منو بده هر بار بپوشیش یه بُغض آروم گلوتو بگیره! من بعدِ تو هر شب شدم یه کافه با نورِ کم‌رنگ… پُر دود و پُر موزیکِ تلخ… پُر از آدمایِ داغون! کاشکی یکی از این شبا دستات از یادم بره… من هرکیو بغل کردم فکرت از بین نمیره! کاشکی یه شب از خستگی دلت بگیره از همه برگردی و آروم بگی! هیچکی شبیهِ تو نشد….. نه… کاشکی یه شب این فاصله از بینِ ما رد بشه باز تو زنگ بزنی، منم فقط! ساکت بمونم… آخرش بهت بگم عاشقتم باز کاشکی یه شب زنگ بزنی وقتی همه خوابیدن بگی هنوز بعدِ این همه… دلت برام تنگ شده!
