خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی، نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. رنگ قرمز شراب خیام، که از دلش می‌برد غصه ایام. رنگ اون شراب ناب شیراز، که حافظو می‌برد به اوج پرواز. رنگ باده شب‌های سعدی، که مست می‌کرد اونو تا صبح بعدی. رنگ هر چه خون در رگه تاکی، توی اون موهای قشنگ و پاکه. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. با اون رنگ موهات، دل می‌بری دسته‌به‌دسته. یک شهری همه مست و خرابند، دیگه بسه. موهاتو شرابی کردی و نگفتی آخر، چشمای تو خودش قد سه چهار می‌خونه، مسته. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. رنگ قرمز شراب خیام، که از دلش می‌برد غصه ایام. رنگ اون شراب ناب شیراز، که حافظو می‌برد به اوج پرواز. رنگ باده شب‌های سعدی، که مست می‌کرد اونو تا صبح بعدی. رنگ هر چه خون در رگه تاکی، توی اون موهای قشنگ و پاکه. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. با اون رنگ موهات، دل می‌بری دسته‌به‌دسته. یک شهری همه مست و خرابند، دیگه بسه. موهاتو شرابی کردی و نگفتی آخر، چشمای تو خودش قد سه چهار می‌خونه، مسته. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی. نگو که شراب نداری، خودت شراب نابی. خوشگل مو شرابی، دوست دارم حسابی.