شدی جدیدا ادا، می‌گی خوبی؟ آره، ولی همینم بدا! همرو می‌کنم فدات، تهش می‌رن همه‌جا، می‌گن زمینم زده. تو واسم فرق می‌کردی، فک می‌کردم نمی‌ری، برمی‌گردی. چشامو تر می‌کردی، بعدشم با دروغ‌هات دلمو خر می‌کردی. صبح پا می‌شدم با یه صبح‌بخیرت، نبود تو زندگیم هیچ‌کی غیرت. همه وجودمو پات می‌ذاشتم و تو، می‌پیچونی منو از تو فکرت. ترسیدی نشه فراموش کنی، سوزوندی منو، خودتو خاموش کنی. فک می‌کردم روحت هم خوشگله، اینی که الانى نمی‌خوره به فیست! م لعنت به من، چون ندیدمت اون‌جوری که بودی هر وقت دلم گفت برو، موندم؛ تو هیچوقت نبودی. من که این خونه رو هر جور که گفتی چیدمش، من که هرکیو نخواستی ببینم ندیدمش. واسه خوب بودن حالت، می‌زدم از خودمم، خوبمو دیدی و رفتی، گفتی از بد شدنم بود. بهونه پشت بهونه، گیر پشت گیر، می‌خواستی بری، فهمیدی هرچی که باشی، بد شی یا خوب شی، اصلاً بری. تو منو بد کردی تو چشای بقیه، حق بهت بدن، می‌رسه وقتش، همونا از رفتارای گندت بگن. لعنت به من، چون ندیدمت اون‌جوری که بودی، هر وقت دلم گفت برو، موندم؛ تو هیچوقت نبودی.
