منم یکی مثل خودت… مثل دو تیکه آینه خنده ی تلخ تو دیگه! گریه به احوال منه تو از منم خسته تری خسته ای از خاکستری… خسته از این همه سفر خسته از این دربه دری! غریبه با هر آشنا فراری از حرف همه! زخم غزل تو قلب تو پشتت از عاطفه خمه منم یکی مثل خودت! بغضمو از خودت بدون درد من و تو بی شماره منم یکی مثل خودت! با من ترانه مو بخون! تو این شبای بی ستاره… ساکن این قفس شدی! ناباور و شکسته بال درگیر جون سپردنی… از شهوت پرواز محال منم یکی مثل خودت بومیِ این قفس شدم! عاشق پر کشیدنم از حسرت دنیای خیال… منم یکی مثل خودت بغضمو از خودت بدون! درد من و تو بی شماره منم یکی مثل خودت… با من ترانه مو بخون تو این شبای بی ستاره!
