هنوز همون قایق، شکسته روی آبم… بعد یه دنیا خوبی، ببین چی شد جوابم! دلم میخواد دوباره، خوابه تو رو ببینم، رو ماسه های ساحل، کنار تو بشینم… اگرچه دوره راحت، فکرت ولی باهامه، صدای هر شب من، صدای گریه هامه… بگو که کی باهاته، وقتی که غصه داری؟ رو قلب کی میذاری، اسمتو یادگاری… تو دست من یه نامس، میسپارمش به دریا، شاید رسید به دستت، شاید که گم شه تو راه… شاید همون حوالی، یکی شبیه من بود، یا عطر رو پیرهنش، عطر لباس من بود… دلت که تنگ‌شدش بیا، دریا قشنگ شدش بیا! رو قلب چوبی تنم، اسمت که حک شدش بیا… عاقبت قایقمون، ماسه های ساحل شد، به گل نشست و خورد شد، چوبای این تابوت شد! اینا همش یه رویاس، اینا همش یه خوابه… رویای یک قایق، شکسته روی آبه! شکسته روی آبه…
