مه دی یوسفی عادت نمی کنم - Meh Di Yousefi

تقدیم به روح عزیز پدرم هر شب کنم مرور، من خاطرات تو، با اشک چشم خیس، مثل یه داغ نو. صد قصه مانده ماند، از ما برای هم، نیستی، به کی بگم حرف‌های تا زمو؟ عادت نمی‌کنم… من به نبودنت. عادت نمی‌کنم… من به ندیدنت. شب‌های من هنوز، در انتظار توست. عادت نمی‌کنم… من به نموندنت. هر چهره‌ای که پیر، دیدم در این مسیر، باور نکرده‌ام، گشتی به خاک اسیر. گل‌های باغمان، بی تو جوانه زد، اما دگر، چه دیر… چه دیر… چه دیر… وقتی شدم کویر، عادت نمی‌کنم… من به نبودنت. عادت نمی‌کنم… من به نخوندنت. عادت نمی‌کنم… به سوگ رفتنت… عادت نمی‌کنم… به داغ نموندنت.