آن شب وقتی رفتی، مهتاب من خاموش و سرد…. روزا وقتی آفتاب پشت ابرا، با بغض و درد! وقتی زنده می شه اون خنده ها، خاطره ها؛ بغض غمگین تاریکی توی اون کوچه ها! افسوس، عمرا مثه یه رود تند زود می گذره؛ شادی رو از دل من، از دل تو می بره! وقتی آروم آروم ابرا تو آسمون، چشمای خسته تون روی سرم گریه می کرد! چشمات تو آسمون، با من چه مهربون می گن این بازیه، یه بازیه؛ با من بمون.. هر جا یک آشنا با یک قلب سرد و تنها، غمگین زیر بارون، دور از مردم، دور از دنیا! فریاد عشق او، طوفان همچون موج دریا؛ پرواز عشق او، پروازی تا اوج ابرا! افسوس، عمرا مثه یه رود تند زود می گذره؛ شادی رو از دل من، از دل تو می بره! وقتی آروم آروم ابرا تو آسمون،.. چشمای خسته تون روی سرم گریه می کرد! چشمات تو آسمون، با من چه مهربون می گن این بازیه، یه بازیه؛ با من بمون می گن این بازیه، یه بازیه؛ با من بمون…
