میون دنیایی که همه آدماش بدن! با دروغ و با کلک ریشه ی همو زدن… تو همیشه خوبی هات غمو از دل می بره وقتی لبخند میزنی غصه از دل می پره! غصه از دل می پره… روح بلند و کوه پر از درد خودم فداتم بی برو برگرد! همه میدونن دلت یه دریاست قلبی پر از عشق خدای احساس روح بلند و کوه پر از درد خودم فداتم بی برو برگرد… همه میدونن دلت یه دریاست قلبی پر از عشق خدای احساس مگه میشه یه آدم این همه مهربون باشه… همه ی همٌ و غمش غصه ی این و اون باشه! درد مردم واسه تو عذابه گریونه چشات خودت اونجا دلت اینجا قربون بزرگیات… خودت اونجا دلت اینجا قربون بزرگیات! روح بلند و کوه پر از درد خودم فداتم بی برو برگرد… همه میدونن دلت یه دریاست قلبی پر از عشق خدای احساس قلبت از کینه جداست خالی از رنگ و ریاست! همه ی دنیا میدونن پشت ذات خوب خداست اونی که پشت نقاب با دلت بد تا کرد… خدا اونو بین مردم آخرش رسوا کرد خدا اونو بین مردم آخرش رسوا کرد!
