خدایا تشنه‌ی بارانم کویرم به لب آمد جانم بغل کن تن سوزانم را! رها کن از قفس جانم را بی پناهم! ای هم نفس در این قفس… نوری ندارد آسمان با تو چو خورشیدم ولی… بی تو چراغی نیمه جان ای همدم شبهای سردم عشق تو شد پناه قلبم! به گمانم ساحل تویی دریا تویی هر جا منم آنجا تویی! با تو به فردا میرسم… پایان این شب ها تویی آرام قلب بی قرارم! من هرچه دارم از تو دارم چاره کن درد مرا خسته‌ام از همه کس… چاره‌ی دردم همیشه تو فقط بودی و بس ای تمام باور من! گم شدم در دل شب… آه از این فاصله‌ها ماه من روشن کن امشب! راه تاریک مرا! ای تو تنها یاور من… بی پناهم ای هم نفس در این قفس! نوری ندارد آسمان با تو چو خورشیدم ولی… بی تو چراغی نیمه جان ای همدم شبهای سردم عشق تو شد پناه قلبم… به گمانم! ساحل تویی دریا تویی هر جا منم آنجا تویی با تو به فردا میرسم… پایان این شب ها تویی آرام قلب بی قرارم! من هرچه دارم از تو دارم
