به گزارش خبرگزاری ریتم؛ نی، ساز کهن و عرفانی موسیقی ایرانی، صدایی دارد که از نفس انسان برمی‌خیزد و با جان و روح مخاطب پیوند برقرار می‌کند. این ساز زمانی به اوج می‌رسد که در دستان هنرمندی آگاه و مسلط قرار گیرد؛ هنرمندی که بتواند با تکنیک و بیان شخصی، آن را به سطحی فراتر از مرزهای جغرافیایی برساند. یکی از این چهره‌ها، استاد منوچهر غیوری نجف‌آبادی است؛ شاگرد مکتب استاد حسن کسایی.
منوچهر غیوری نجف‌آبادی درباره آغاز مسیر هنری خود می‌گوید:
«من در سال ۱۳۲۶ در شهرستان نجف‌آباد به دنیا آمدم و از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شدم و با شنیدن صدای نی استاد کسایی از رادیو در سن ۱۲ سالگی کار هنری خود را با نی و آواز آغاز کردم.»
او در گفت‌وگویی افزود:
«سال ۱۳۵۰ به محضر استاد حسن کسایی، استاد برجسته نی‌نوازی، راه یافتم و در همین زمان با مرحوم تاج اصفهانی نیز آشنا شدم.»
غیوری با اشاره به مسیر آموزشی خود ادامه داد:
«ردیف‌های موسیقی، نی‌نوازی و آواز را از استاد کسایی آموختم. در سال ۱۳۵۲ به دانشسرای عالی هنر رفتم و پس از اتمام دوره به شغل دبیری مشغول شدم. در سال ۱۳۵۵ نیز برای تکمیل تحصیلات هنری به هنرکده عالی موسیقی رفتم و در مقطع کارشناسی موسیقی تحصیل کردم.»
این هنرمند همکاری با خوانندگانی چون «سعیدی»، «شاهزیدی»، «افتخاری» و «رستمیان» را از افتخارات خود می‌داند و در کنار اجراهای داخلی، در کنسرت‌های خارج از کشور نیز به‌صورت تک‌نوازی حضور داشته است. وی در جشنواره نی‌نوازان ایران که خردادماه سال ۱۳۷۰ برگزار شد، مقام نخست را به دست آورد.
غیوری همچنین از استادانی چون «حسن کسایی»، «علی تجویدی» و «مصطفی کمال پورتراب» به‌عنوان مشوقان اصلی خود یاد می‌کند و دریافت دیپلم افتخار از آنان را از نقاط مهم کارنامه‌اش می‌داند.
حضور نی‌نواز ایرانی در آیین مولانا؛ پیوند فرهنگ‌ها
حضور مستمر استاد غیوری در مراسم بزرگداشت مولانا در شهر قونیه ترکیه، یکی از نمونه‌های برجسته تلاش او برای معرفی موسیقی و فرهنگ ایرانی در سطح بین‌المللی است. این مراسم که هر ساله برگزار می‌شود، فرصتی برای اجرای موسیقی عرفانی و انتقال پیام‌های فرهنگی ایران به مخاطبان جهانی فراهم کرده است.
تکنیک، شاخصه اصلی نوازندگی منوچهر غیوری
تسلط بر تکنیک‌های سنتی نی‌نوازی و توانایی انتقال احساسات، از ویژگی‌های برجسته نوازندگی استاد غیوری به شمار می‌رود. بداهه‌نوازی، خلق هارمونی‌های پیچیده و اجرای دستگاه‌هایی چون شور، همایون و ماهور، جایگاه او را در میان نی‌نوازان برجسته تثبیت کرده است.
آثار شاخص و نگاه جهانی
آلبوم‌هایی چون «نی‌نواز»، «گام نی»، «آوای نی»، «لحظه‌های نی» و «نی در دنیای جدید» از جمله آثار شاخص این هنرمند هستند. آلبوم «نی در آنکارا» نمونه‌ای از تلفیق موسیقی ایرانی و ترکی است و «آوای نی در قاره‌ها» نگاه جهانی استاد غیوری به موسیقی ایرانی را نمایان می‌کند.
پایگاه خبری ریتم
