مردی که موسیقی ایران را نجات داد؛ رازهای زندگی کلنل علینقی وزیری | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ نام علینقی وزیری برای چندین نسل از دوستداران هنر با مفاهیمی چون تار، آموزش علمی، آهنگسازی مدرن و تحول‌خواهی پیوند خورده است. او در دورانی که موسیقی به شکل سنتی و سینه‌به‌سینه منتقل می‌شد، نگاهی آکادمیک و ساختاریافته را وارد این عرصه کرد. جالب است بدانید با وجود تولد او در تهران، ریشه خانوادگی وی از سمت مادری به شهر نوکنده در استان گلستان می‌رسد. مادر او، بی‌بی‌خانم استرآبادی، از زنان پیشرو دوران قاجار و موسس نخستین مدرسه دخترانه ایران به نام دوشیزگان بود که نقشی کلیدی در بیداری اجتماعی زنان ایفا کرد.
نوآوری‌های علمی و ابداع نشانه‌های سُری و کُرُن
وزیری با شناخت عمیق از ردیف‌های ایرانی و تسلط بر تئوری موسیقی غربی، دست به اصلاحات بزرگی زد. او برای ثبت دقیق‌تر فواصل موسیقی ایرانی، دو علامت کاربردی سُری و کُرُن را ابداع و وارد نت‌نویسی کرد. او همچنین نظریه تقسیم اکتاو به ۲۴ قسمت مساوی را مطرح ساخت تا امکان هم‌نشینی و گفت‌وگو میان موسیقی ملی ایران و موسیقی کلاسیک غربی فراهم شود؛ رویکردی جسورانه که البته در آن زمان با مخالفت شدید جریان‌های سنتی و محافظه‌کار مواجه شد.
تاسیس مدرسه عالی موسیقی و تحصیل در اروپا
کلنل وزیری در سال ۱۲۹۷ خورشیدی راهی فرانسه شد و سه سال در هنرستان عالی پاریس و سپس دو سال در آلمان به تحصیل علم موسیقی پرداخت. او پس از بازگشت به کشور در اسفند ۱۳۰۲، اقدام به تاسیس مدرسه عالی موسیقی کرد. در این مرکز پیشرو، دروسی مانند نت‌نویسی، هارمونی، سلفژ و مبانی نظری موسیقی به هنرجویان آموزش داده می‌شد. او همچنین با راه‌اندازی کلوپ موزیکال، بستری برای برگزاری کنسرت‌ها و سخنرانی‌های فرهنگی ایجاد کرد.
تربیت نسل طلایی موسیقی و آثار ماندگار
میراث بزرگ علینقی وزیری تنها به نظریه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه تربیت چهره‌های درخشانی چون ابوالحسن صبا، روح‌الله خالقی، موسی معروفی، حسن‌علی ملاح و حسین سنجری حاصل مکتب آموزشی اوست. از این استاد بزرگ قطعات جاودانه‌ای همچون ای وطن، دخترک ژولیده و مارش ظفر به یادگار مانده است. وزیری که سال‌ها در دانشگاه تهران تدریس کرد و مدیریت رادیو و مجله موسیقی را بر عهده داشت، سرانجام در ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ چشم از جهان فروبست، اما نامش به عنوان پدر موسیقی نوین ایران همواره زنده است.
