فعالیت‌های گروه ایل شاهسون بغدادی و جزئیات آن اعلام شد | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ نوازنده پیشکسوت بالابان و سرپرست گروه موسیقی «ایل شاهسون بغدادی»، در گفت‌وگویی درباره فعالیت‌های این گروه توضیح داد: گروه «ایل شاهسون بغدادی» متشکل از ۱۰ نفر از نوازندگان و خوانندگان موسیقی عاشیقی است که با سازهایی چون چُگور (قوپوز)، بالابان، سرنا، دهل و چاویر (نی) به اجرای موسیقی اصیل این ایل می‌پردازند.
وی افزود: حمید مرادی، حسین خسروی، محمد قره‌بیگلو، محمدجواد مولایی، مجید والی، محمد ذوقی، بهرام طهماسبی، رضا باقری، رضا وفا و بنده به‌عنوان نوازنده بالابان، اعضای اصلی این گروه را تشکیل می‌دهند و بخشی از اعضا نیز به‌عنوان خوانندگان عاشیقی فعالیت دارند.
ریشه‌های تاریخی ایل شاهسون بغدادی
علی‌حسینی با اشاره به پیشینه تاریخی ایل شاهسون گفت: شاهسون‌های بغدادی در دوره صفویه و به دستور شاه‌عباس شکل گرفتند. مأموریت نخست آنان مرزبانی در برابر عثمانی‌ها در بغداد بود و به همین دلیل این نام را گرفتند. پس از آن نیز در دوره نادرشاه، در لشکرکشی‌ها نقش‌آفرینی کردند.
وی ادامه داد: امروزه شاهسون‌ها به شاخه‌هایی مانند اینانلو، مغان، افشار و شاهسون بغدادی تقسیم می‌شوند و جمعیت آنان در استان‌های مرکزی، قم، همدان، قزوین، البرز و تهران سکونت دارند.
اشتراکات آیینی و موسیقایی مناطق مختلف
این هنرمند موسیقی نواحی درباره گستره جغرافیایی این موسیقی اظهار کرد: از سال ۱۳۸۷ با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد ساوه، انجمنی برای موسیقی نواحی راه‌اندازی کردیم که بعدها در زرندیه و سپس در سطح استان مرکزی گسترش یافت. امروز این موسیقی در چند استان کشور رواج دارد و میان این مناطق آیینی مشترک به نام «هالای» و سازی مشترک به نام «چُگور» دیده می‌شود.
وی برگزاری کنسرت‌ها و شکل‌گیری گروه‌های مختلف را از اقدامات مثبت سال‌های اخیر دانست و گفت: علاوه بر اجراهای داخلی، در خارج از کشور از جمله در ایتالیا و ترکیه نیز برنامه‌هایی داشته‌ایم که نشان‌دهنده ظرفیت بالای موسیقی نواحی برای معرفی فرهنگ ایران است.
موسیقی نواحی؛ ریشه موسیقی ایرانی
علی‌حسینی با تأکید بر پیوند بنیادین موسیقی دستگاهی با موسیقی محلی اظهار کرد: موسیقی سنتی ایران برگرفته از موسیقی نواحی است و اگر این ریشه تضعیف شود، بدنه اصلی موسیقی ایرانی نیز آسیب خواهد دید.
وی افزود: ایران از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب دارای تنوع فرهنگی و موسیقایی گسترده‌ای است و همین تنوع، سرمایه هویتی کشور محسوب می‌شود. موسیقی نواحی بخشی از این هویت است و اگر از آن حمایت شود، هیچ جریان بیگانه‌ای نمی‌تواند جای آن را بگیرد.
ضرورت آموزش و حمایت مستمر
این نوازنده پیشکسوت درباره آموزش نسل جوان گفت: سال‌ها در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های موسیقی تدریس کرده‌ام و خوشبختانه جوانان استقبال خوبی از یادگیری این موسیقی دارند، اما این حوزه همچنان نیازمند حمایت جدی است.
وی با انتقاد از تمرکزگرایی در فعالیت‌های هنری بیان کرد: موسیقی نواحی نباید محدود به برنامه‌های مناسبتی یا متمرکز در پایتخت باشد. این موسیقی باید در دل مردم زنده بماند؛ در روستاها، شهرستان‌ها، آیین‌ها و زندگی روزمره. اگر هنرمندان محلی حمایت نشوند، به‌تدریج این هنر در سایر گونه‌های موسیقایی حل می‌شود و هویت مستقل خود را از دست می‌دهد.
