سیاوش کامکار با «خلوت» از سکوت و موسیقی می‌گوید | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ آلبوم «خلوت» تلاشی برای ساختن زبانی است که در فاصله میان شعر و صدا شکل می‌گیرد. در این اثر، صدای هانا کامکار در بستری از موسیقی سیاوش کامکار، مفاهیم عمیق حافظ را با بیانی تازه روایت می‌کند. تمرکز اصلی در این آلبوم بر «فاصله‌ها» است؛ فاصله‌ی بین یک صدا و صدای بعدی، و آنچه از کلام در ذهن مخاطب باقی می‌ماند.
سیاوش مهرآئین، مدیر هنری این پروژه، درباره نگاه حاکم بر «خلوت» می‌گوید:
برای خلوت هرچه جلوتر رفتم فهمیدم باید کمتر اضافه کنم و بیشتر حذف کنم. جایی اجازه بدهم تصویر ساکت بماند. تنها کاری که برای خلوت کردم این بود که یک قاب ساختم و بعد از جلویش کنار رفتم.
جزئیات هنری و آرت‌ورک‌های اختصاصی
ویژگی منحصر‌به‌فرد «خلوت»، نگاه دقیق به جزئیات بصری است. برای هر یک از ۸ قطعه آلبوم از جمله «جریان»، «سرم خوش است»، «منِ خراب»، «وِرد»، «طلب»، «هم‌راه» و «ماهم»، آرت‌ورک مستقلی طراحی شده که بخشی از زبان بصری اثر است. این تصاویر با ریتم، تراکم و سکوت‌های متفاوت، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که موسیقی و شعر را به شنیده شدنِ بیشتر ترغیب کنند.
سیاوش کامکار در این باره می‌گوید:
نخواستم حافظ را تصویر کنم؛ بیشتر دنبال سطحی بودم که موسیقی و شعر بتوانند روی آن اثر بگذارند؛ جایی میان دیده‌شدن و محو شدن.
عوامل اجرایی و تولید
این پروژه که تولید آن از سال ۱۴۰۱ آغاز شده، با همکاری تیمی هنری شامل سیاوش مهرآئین (مدیر هنری و کارگردان)، بهینا طهماسبی (دستیار کارگردان و فیلمبردار)، و فرزانه جعفرنیا و امیرحسین یزدان‌پناه (فیلمبرداری) به سرانجام رسیده است. ویدیوهای تولیدی این آلبوم نیز در ادامه همان زبان بصری کتابچه آلبوم، به دنبال نشان دادنِ چیزی هستند که قرار نیست تماماً دیده یا شنیده شود. علاقه‌مندان می‌توانند برای درک بهتر این فضای هنری، ویدیوی کامل تولید «خلوت» را در کانال یوتوب سیاوش کامکار تماشا کنند.
