خسارت ۱۰۰۰ میلیاردی تعطیلی کنسرت‌ها؛ بحران در صنعت موسیقی | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ آخرین باری که چراغ سالن‌های موسیقی برای یک اجرای رسمی روشن شد، به ۱۶ دی‌ماه و کنسرت بابک جهانبخش بازمی‌گردد. از آن تاریخ تاکنون نزدیک به ۵ ماه می‌گذرد؛ بازه‌ای که اگر تعطیلات رسمی و مناسبتی را از آن کسر کنیم، به عدد ۱۰۰ شب می‌رسیم. این ۱۰۰ شب، فرصت‌های طلایی بودند که در صورت نبود ناآرامی‌های اجتماعی و التهابات جنگ اخیر، می‌توانستند میزبان صدها سانس اجرای زنده باشند.
اگر میانگین ماهانه اجرای کنسرت در سطح کشور را ۱۲۵ سانس در نظر بگیریم، محاسبات نشان می‌دهد که در این مدت، حدود ۴۱۷ نوبت کنسرت از دست رفته است. با احتساب میانگین ۱۵۰۰ مخاطب برای هر سانس، متوجه می‌شویم که بیش از ۶۲۵ هزار نفر از علاقه‌مندان به موسیقی در سراسر ایران، از حق تماشای اجرای زنده و تجربه فضای کنسرت محروم شده‌اند.
ضربه ۱۰۰۰ میلیاردی به اقتصاد هنر و معیشت هنرمندان
بحران تعطیلی کنسرت‌ها تنها به جنبه‌های فرهنگی محدود نمی‌شود و ابعاد اقتصادی هولناکی به همراه داشته است. با توجه به افزایش قیمت بلیت‌ها که از اواخر پاییز کلید خورد، میانگین قیمت هر صندلی حدود ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان برآورد می‌شود. ضرب این رقم در تعداد مخاطبان محروم شده، ما را به عدد تکان‌دهنده ۱۰۰۰ میلیارد تومان (۱ همت) می‌رساند.
باید توجه داشت که این مبلغ تنها خسارت مستقیم ناشی از عدم فروش بلیت است و آسیب‌های جانبی به کل زنجیره تامین و تولید موسیقی در این ۱۰۰ روز اخیر را شامل نمی‌شود. این رقم نشان‌دهنده یک فلج‌شدگی کامل در چرخه اقتصادی موسیقی کشور است که جبران آن در کوتاه‌مدت بسیار دشوار به نظر می‌رسد.
بیکاری هزاران نفر از عوامل فنی و اجرایی
فارغ از بحث‌های کلان مالی، لطمات جبران‌ناپذیری بر بدنه فعالان این صنعت وارد شده است. بر اساس استانداردهای برگزاری، در هر کنسرت به طور متوسط ۱۰۰ نفر ذینفع هستند و از این طریق امرار معاش می‌کنند. این افراد شامل گروه‌های زیر هستند:
گروه نوازندگان: به طور میانگین ۱۰ نفر در هر اجرا.
تیم فنی: شامل متخصصان صدا و نور با متوسط ۱۰ نفر.
تیم اجرایی: شامل ۳۰ تا ۷۰ نفر از عوامل راهنما و تشریفات.
تیم‌های پشتیبانی: شامل عوامل تصویربرداری، صدابرداری، پذیرایی، حراست و تدارکات.
توقف ۱۰۰ روزه کنسرت‌ها به معنای نابودی هزاران فرصت شغلی و تحت فشار قرار گرفتن معیشت خانواده‌هایی است که درآمدشان مستقیماً به روشن ماندن چراغ سالن‌ها گره خورده است. علاوه بر این، آسیب‌های روحی و روانی ناشی از نبود فضای نشاط جمعی در جامعه، از دیگر پیامدهای غیرقابل محاسبه این دوران است.
شمارش معکوس برای بازگشایی سالن‌ها تا پیش از محرم
با وجود آرام شدن نسبی شرایط کشور، هنوز خبری از صدور مجوزهای جدید برای اجراهای صحنه‌ای نیست. تجربه نشان داده است که سالن‌های کنسرت معمولاً آخرین مکان‌هایی هستند که پس از التهابات ملی، فعالیت خود را از سر می‌گیرند.
در حال حاضر، تنها حدود یک ماه تا آغاز ماه محرم زمان باقی مانده است. اهالی موسیقی و مخاطبان منتظرند تا ببینند آیا مسئولان تا پیش از ۲۴ خردادماه مجوز برگزاری کنسرت‌ها را صادر خواهند کرد یا اینکه بازگشت موسیقی به صحنه به پایان ماه صفر و اوایل شهریورماه موکول خواهد شد. این بلاتکلیفی، بزرگترین چالش فعلی برگزارکنندگان و هنرمندان است.
